Reggedok heeft zich in de afgelopen jaren ontwikkeld van een kleinschalige zorgaanbieder naar een middelgrote organisatie. De kernwaarden die dit succes aandrijven, zijn vastgelegd in het Waardendocument. Het document legt de focus op de ‘eeuwige waarden’ van plezier en excellent vakmensschap.

Wat spreekt jou het meest aan in het waardendocument?

“Wat ik het mooiste vind aan het waardendocument is dat Reggedok een missie heeft. We komen hier niet zomaar om te werken, we hebben een doel. En dat doel is om onszelf uiteindelijk overbodig te maken. Dat vind ik een heel mooi uitgangspunt. Vertrouwen en eigenaarschap komen voor mij als belangrijkste waarden naar voren. Vertrouwen in de cliënten die bij ons komen voor zorg, maar ook het vertrouwen dat we vanuit het management naar het personeel uitstralen. We gaan ervan uit dat we het beste voor de ander doen, en dat we met zorgvuldigheid keuzes maken.”

Hoe lang werk je al bij Reggedok en wat trok je oorspronkelijk aan om hier te komen werken?

“Inmiddels werk ik zeven jaar bij Reggedok. Wat me oorspronkelijk aantrok, was dat ik werd uitgedaagd. Harald vroeg me om voor Reggedok te doen wat ik al als ZZP’er deed. Hij dacht dat we samen een goed team zouden kunnen vormen. In eerste instantie kwam ik dus als onderaannemer, maar al snel merkte ik dat Reggedok de beloften waarmaakte, en dat doen ze nog steeds. Wat ze zeggen, wordt daadwerkelijk uitgevoerd.”

Dat klinkt alsof het waardendocument jou goed ligt. Is dat omdat het in het document staat, of omdat het er al was?

“Het klopt dat het document veel van de dingen benoemt die ik in mijn werk al ervaarde. Het is prettig dat het nu expliciet is vastgelegd, omdat het je bewust maakt van wat we doen en waarom we het doen. Het geeft taal aan onze werkwijze. Dat maakt je als medewerker weer bewust.”

En op welke manier heeft het invloed op alles wat je doet of laat in je werk?

“Ik denk alleen al op hoe je contact maakt met mensen. Dat is vanuit een bepaalde visie. En dat gaat volgens mij over vertrouwen hebben.”

Zijn er ook dingen die je in de afgelopen jaren anders bent gaan doen dan in het begin?

“In de afgelopen jaren heb ik hier steeds meer geleerd om bij mezelf te blijven. Om te zeggen wanneer iets niet bij mij past. Toen ik net begon bij Reggedok deed ik alles. Omdat ik toen dacht: ‘iemand moet het toch doen’. Ik ging in de rol van redder zitten. Die redders-cape hangt nog wel ergens maar die is steeds minder aan. Soms dan moet je hem nog wel aantrekken, vind ik. Dat doe ik misschien nog wel vaker dan ik me bewust ben. Maar ik denk dat ik steeds meer tijd heb genomen voor reflectie op mezelf. Dan stel ik vragen aan mezelf als: ‘Is het perse nodig dat ik dit doe?, Zijn er anderen die hierin kunnen ondersteunen of misschien anderen die dit ook wel kunnen?, Is het überhaupt wel nodig wat we aan het doen zijn met elkaar?’. Ik ken steeds meer mijn eigen beperkingen. Ik kan ook steeds meer afbakenen; dit is van mij en dit is van de ander.”

Als je zo vertelt is er wel echt iets veranderd in de manier waarop je in je werk staat. Wat is hierbij vanuit Reggedok helpend geweest?

Dat is denk ik ook wel het project waar ik mee bezig ben en verantwoordelijk voor voel. Dat bakent dingen af en helpt om te trechteren. Ik heb het dan over Reggedok-Outdoors.

Bij Outdoors heb jij een grote rol. Het gaat in deze over eigenaarschap en het vertrouwen wat je vanuit Reggedok hebt gekregen om dit op te gaan zetten. Je hebt een idee en een visie en je hoeft je niet constant te verantwoorden over hoe je dit gaat vormgeven. Dat vertrouwen is er.

Ja en hoe bijzonder is dat, hè? Het voelt voor mij als een cadeau om te werken op de plek waar ik ben. Ik ben me heel bewust van de ruimte die ik krijg. Het is een cadeau voor mij, maar anderzijds ook weer een cadeau voor Reggedok. Het werkt twee kanten op. Ik weet nog dat ik voor Outdoors een visie-stuk ging schrijven.  In twee middagen heb ik dat stuk geschreven; dit is hoe ik hem voel en zo moet het er ongeveer praktisch uitzien. Dit is nog steeds de basis van Reggedok- Outdoors. Vanuit de organisatie kreeg ik te horen dat als ik hierin geloof, zij in mij geloven. Vanuit daar mocht ik het gaan regelen en dat voelde heel bijzonder, intiem. Ik voelde me heel erg gezien daarin. Maar daarmee dus ook heel verantwoordelijk.”

Hoe zie je de toekomst van Reggedok en wat verwacht je daarin van jezelf?

“Ik denk dat het belangrijk is dat we in contact blijven met elkaar en regelmatig reflecteren. Dat we niet uit het oog verliezen waar we vandaan komen en waarom we de keuzes maken die we maken. We moeten ons bewust blijven van onze visie op mensen en hulpverlening. Het is cruciaal om te blijven vragen: ‘Wat is er echt nodig? Hoe kunnen we de mensen die bij ons komen helpen zonder ze afhankelijk te maken van ons?’ We moeten altijd streven naar dat moment waarop we overbodig worden.”

Dus je werkt eigenlijk al helemaal volgens het in het waardendocument. Dat we willen dat we overbodig worden en dat je die constant in je achterhoofd hebt.

“Ja, dat vind ik fantastisch. Dat was volgens mij ook het eerste gesprek wat ik hier ooit had. We moeten zorgen dat we overbodig worden in de maatschappij. Dat is een mooi geluid en daar ben ik nieuwsgierig naar. Hoe gaan we dat dan doen? Hier hebben we de laatste jaren echt een omslag in gemaakt. Simpelweg door elke keer weer terug te gaan naar: wat is er werkelijk nodig? Wat kunnen mensen zelf? Ouders verantwoordelijk houden en niet betuttelen. En soms ook doorverwijzen naar bijvoorbeeld een fysiotherapeut. Ik vind dat we daar echt anders in zijn gaan denken. Niet perse iemand elke week zien, soms zelfs maar twee keer. En dan geef je een advies mee en mogen ze daar zelf mee aan de slag. Ze mogen me dan bellen als er iets is.”