“Ons kompas is altijd het vertrekpunt gebleven”

 “Samen met Lenny en Melanie ben ik Reggedok gestart. In het begin waren we nog met z’n vieren, want ook Karin was erbij. We vonden elkaar in de overtuiging dat goede zorg verder gaat dan protocollen en systemen. Het gaat erom hoe je met elkaar omgaat – als mens. In het begin zeg je dat misschien nog niet hardop, maar gaandeweg merk je dat je echt hetzelfde belangrijk vindt. Bijvoorbeeld: hoe wil je als collega’s met elkaar omgaan? Wat is je houding naar cliënten? Voor ons was het duidelijk: we wilden een organisatie zijn waarin mensen écht gezien worden.”

 

Wat was de drijfveer om deze visie vorm te geven?

“Voor mij was het altijd al helder: de cliënt staat op één, en we zien diegene als een competent mens – niet als een zielig iemand met een hulpvraag. Dat is altijd mijn overtuiging geweest. Ik werkte eerst in de gehandicaptenzorg, in een leidinggevende rol. De zorg daar is in de basis goed geregeld, maar toen ik in aanraking kwam met de geestelijke gezondheidszorg merkte ik: hier is nog zoveel te doen. Psychische kwetsbaarheid wordt vaak minder geaccepteerd. Als je niet volledig mee kunt draaien, is er minder begrip. Dat raakte me – ook door ervaringen in mijn eigen omgeving. En daar wilde ik wat mee doen.”

Hoe heeft jullie visie uiteindelijk vorm gekregen in het werk?

“In het begin hebben we alles op papier gezet in een ondernemersplan. Daarin beschreven we wat we belangrijk vonden. Al schrijvend merkten we: we denken precies hetzelfde. Dat was mooi om te ontdekken. Inmiddels hebben we met hulp van een externe organisatie onze visie nog scherper verwoord in ons waardendocument. Dat document is geen richtlijn omdat het ‘mis’ ging, maar juist om vast te leggen wat wél goed gaat. Het is ons kompas, zeker nu we blijven groeien.”

Levert die groei ook uitdagingen op?

“Absoluut. Hoe groter de organisatie wordt, hoe meer er op je afkomt. Er zijn prikkels van buitenaf die je kunnen doen afwijken van je koers. Dat de angst gaat regeren en iedereen in de paniek schiet. Er zijn genoeg situaties geweest dat het gedrag dat iemand laat zien, alles gaat bepalen en de mens achter dat gedrag in het geheel niet meer wordt gezien. Trouw blijven aan de visie is dan ontzettend belangrijk. In één casus zijn wij hiermee zelfs naar de burgemeester gegaan. Dat zijn momenten waarop je écht laat zien waarvoor je staat.”

Kom je als organisatie dan nooit in een spagaat terecht?

“Jawel, zeker. En die wordt soms groter naarmate er meer mensen bij betrokken zijn. Maar we blijven vasthouden aan korte lijnen, aan werken vanuit vertrouwen en gedeeld eigenaarschap. Vakmensschap is belangrijk, maar daar hoort ook eigenheid en reflectie bij. We mogen fouten maken, zolang we het gesprek maar blijven voeren met elkaar. En: we vergeten nooit de humor. Als je de grappen van Emiel aankunt tijdens je sollicitatie, dan zit je hier waarschijnlijk goed.”

Wat zoeken jullie dan in nieuwe collega’s?

“Het begint bij hoe iemand kijkt naar de mensen om zich heen. Dat gaat verder dan het hebben van ‘ervaring in de zorg’. Het gaat over wie je bent. Hoe verhoud jij je tot de ander? We houden vast aan het idee dat je als mens bestaat bij de gratie van de ander – een gedachte van filosoof Levinas. Als hulpverlener reis je even mee, je reikt iets aan, maar de ander blijft een krachtig mens die zijn of haar eigen pad vervolgt. We willen verschil maken in levens, maar niet vanuit overschatting van onze rol.”

Zie je jouw rol als directeur daarin ook veranderen?

“Ja, zeker. In de beginjaren combineerde ik twee banen, omdat er binnen Reggedok alle geld werd besteed aan zorgverleners en niet aan overhead. Toen Melanie in 2020 met verlof ging deed ik als oprichter een soort herintrede in de eigen organisatie en dat was even spannend– ineens zat daar ‘de directeur’. Maar ik heb bewust geen eigen kantoor. Ik wil tussen mijn collega’s zitten. Dat zorgt ervoor dat mensen je makkelijk weten te vinden en dat je ook eerder ziet en hoort wat er leeft onder de collega’s.

En hoe kijk je naar de toekomst van Reggedok?

“Ik kijk positief vooruit. We krijgen veel vertrouwen van cliënten en verwijzers. En dat is niet vanzelfsprekend. Onze kracht zit in het feit dat we blijven werken vanuit plezier, vertrouwen en verbondenheid. Ja, de wereld is onzeker – oorlogen, energiecrisis, klimaat. Maar dat mag ons niet verlammen. Wij willen bijdragen aan een duurzaam zorglandschap. Niet pas hulp bieden als het fout gaat, maar al veel eerder: preventief, systemisch, vanuit normalisatie. Sommige dingen hóren bij het leven. Als we mensen kunnen helpen hun eigen systeem in te zetten, dan gebeurt er iets moois.”

Tot slot: wat wil je mensen meegeven over het waardendocument?

“Het is ontstaan vanuit kracht. Niet omdat iets fout ging, maar om te borgen wat goed is. Het is een positieve basis, een levend kompas. En of je nu als de zevende medewerker binnen Reggedok kwam of binnenkort als 75e medewerker van start gaat: we willen dat iedereen zich welkom voelt in dit warme bad. Dat lukt niet vanzelf. Het vraagt om betrokkenheid, vertrouwen en blijven praten met elkaar. Maar ik geloof dat we dat samen kunnen blijven doen.”